Stopień stabilności

Ale są i takie mechanizmy emocjonalne, które odznaczają się wysokim stopniem stabilności i które nabierają własności potrzeb, tzn. stwarzają wymagania{ bez których zaspokojenia nie jest możliwe normalne funkcjonowanie dziecka. Do takich potrzeb emocjonalnych należy tzw. pierwotna potrzeba afektywna, rodząca się pod wpływem czułego, ciepłego kontaktu z matką lub inną osobą opiekuńczą. Rozwój tej potrzeby prowadzi do powstania specyficznego związku emocjonalnego z matką wyrażającego się w tym, że obecność matki, jej bliskość, jest niezbędnym warunkiem równowagi i poczucia bezpieczeństwa. W miarę rozwoju wzrasta wprawdzie tolerancja na nieobecność matki i dziecko może znieść kilkugodzinną, a później kilkudniową czy kilkutygodniową rozłąkę, ale niezbędny jest równocześnie pewien substytut, a więc osoba, której postawa emocjonalna będzie w pewien sposób matkę przypominała.
Nie ma tu miejsca, by opisywać w szczegółach proces powstawania tego rodzaju potrzeby emocjonalnej. Natomiast wymaga zaakcentowania fakt, że tak popędy, jak i potrzeby emocjonalne nie są człowiekowi „dane przez naturę” w formie gotowej, lecz stanowią wynik rozwoju. Rozwój ten można scharakteryzować dwojako. Przede wszystkim polega on na stopniowym przechodzeniu od prostej odruchowej for- my reagowania (zimno — krzyk, ciepło — uspokojenie) do złożonych organizacji umysłowych umożliwiających orientację w tym, jakie przedmioty i sytuacje przynoszą przyjemność (rozkosz), a jakie mogą sprawić ból fizyczny bądź też grożą bólem, niedostatkiem, brakiem, oraz gdzie i w jaki sposób można uzyskać do nich dostęp lub ich unikać. Polega on także na opanowaniu odpowiednich sprawności (urządzeń wykonawczych), dzięki którym cele takie można realizować.

error: Content is protected !!