Sieć Wartości

W tworzących sią w umyśle dziecka wyobrażeniach przedmiotów i sytuacji tkwi od początku pewien „ładunek emocjonalny” związany z tym, iż każde z nich ma zdolność wywoływania jakichś emocji; tak więc są przedmioty, na które można się wspinać, które wydają atrakcyjne dźwięki, mają atrakcyjny smak, poruszają się w sposób budzący zaciekawienie, są przyjemnie ciepłe i miękkie, albo są ostre, sprawiające ból, parzące, okazujące siłę i mogące dziecko czegoś pozbawić lub też okazujące łagodność i mogące dziecku dać coś dobrego itd. Można powiedzieć, że świat dziecka wypełniony jest przedmiotami i zdarzeniami znaczącymi emocjonalnie. Znaczenie ich bywa zmienne, zależnie od stanu dziecka, np. ten sam przedmiot, który u dziecka zdrowego, najedzonego i znajdującego się w znanym mu miejscu będzie budzić zaciekawienie i chęć zabawy, u dziecka zmęczonego, głodnego, znajdującego się w obcym miejscu wywołać może lęk. . W miarę powtarzania doświadczeń znaczenia emocjonalne przedmiotów (miejsc, sytuacji) utrwalają się mniej lub bardziej. Co więcej, w umyśle dziecka zaczyna tworzyć się swoista „mapa” otoczenia, która porządkuje doświadczenie z punktu widzenia jego znaczenia emocjonalnego. Dzięki tej „mapie” to, co dziecko spotyka, zaczyna być rozpoznawane jako przyjemne bądź nieprzyjemne, jako zawierające zapowiedź satysfakcji lub zapowiedź niebezpieczeństwa.

error: Content is protected !!