Satysfakcja

Podstawową zasadą działania tych mechanizmów jest osiąganie hedonistycznych satysfakcji. Popędy regulowane są przez zasadę maksymalizacji tej satysfakcji. Kiedy popęd stanie się na tyle dojrzałą formą regulacji, iż jednostka uzyskuje zdolność osiągania owej satysfakcji, dalszy rozwój polega na doskonaleniu tych mechanizmów, co wyraża się w ich wzrastającym wysubtelnianiu z jednej strony, a tworzeniu coraz to nowych całości — z drugiej.’ Znów odwołajmy się do przykładu popędu pokarmowego. Kiedy zostanie on ukształtowany w ten sposób, że wyróżnia się jako specyficzne dążenie spośród wielu innych, dalszy jego rozwój polega na coraz większym wysub- telnaaniu smaku: odróżnianiu coraz to bardziej precyzyjnym rozmaitych odcieni smakowych i poszukiwaniu coraz to nowych ich kompozycji. Powstaje także dążność do tworzenia bardziej złożonych kompozycji łączących różne modalności zmysłowe, np. smak i wzrok. Tak więc ważne się staje nie tylko, jak co smakuje, ale także — jak jest podane. Poszukując bardziej wyrafinowanych form gratyfikacji popędowej, ludzie starają się tworzyć kompozycje, na które składa się wykwintny smak potraw, elegancki wygląd stołu i pomieszczenia, odpowiednio dobrana muzyka itp.

error: Content is protected !!