Rozwinęło się więc wiele nowych cząstkowych podejść do teorii osobowości

Największą popularność od jakiegoś czasu zaczęło zdobywać sobie tzw. podejście poznawcze, które klucza do zrozumienia budowy i własności systemu regulacji upatruje w procesach odbioru, kodowania i przetwarzania informacji. Stanowisko, które przedstawiamy w tej książce, w dużym stopniu nawiązuje do teorii poznawczych (choć się do nich nie sprowadza). Pogląd nasz, nazwany dalej Regulacyjną Teorią Osobowości (w skrócie RTO), zakłada, że osobowość powstaje dzięki specyficznej zdolności tkanki mózgowej człowieka do wytwarzania układów funkcjonalnych o specyficznych własnościach i o nie spotykanym gdzie indziej w przyrodzie stopniu złożoności. Warunkiem tworzenia tych układów jest kontakt praktyczny ze społecznym otoczeniem, a więc taki, który polega nie tylko na rejestrowaniu zachodzących zjawisk, ale zarazem na czynnym wpływaniu na otoczenie — tak więc dla powstania osobowości konieczny jest udział w społecznej działalności. Osobowość jest systemem, którego szczególną formę egzystencji stanowi wymiana informacji z otoczeniem i przetwarzanie informacji na czynności praktyczne, przy czym jest ona zarówno odbiorcą informacji, jak też ich twórcą — zakłócenie tej wymiany lub jej  przerwanie prowadzi do zaburzeń, a nawet do zniszczenia osobowości. Można powiedzieć, że zachodzi tu pewna analogia do organizmów żywych, które egzystują pod warunkiem, iż stale dokonuje się wymiana materii i energii z otoczeniem. W przypadku osobowości „materiałem wymiany” jest informacja i praktyczna, przeobrażająca czynność.

error: Content is protected !!