Poczucie podobieństwa

Pewnym pośrednim dowodem na rzecz takiego przypuszczenia są wyniki badań przeprowadzonych w naszym laboratorium przez Zuzannę Smoleńską. Porównała ona poczucie podobieństwa „ja—inni” między młodzieżą szczególnie uzdolnioną ze szkół artystycznych a przeciętną młodzieżą licealną. Jak się okazało, u tych pierwszych poczucie podobieństwa do swoich rówieśników było mniejsze niż u tych drugich. Okazało się także, iż przejawy brania pod uwagę potrzeb i interesów rówieśników u tych pierwszych również były rzadsze i słabsze. Innymi słowy, mniejszemu poczuciu podobieństwa towarzyszyło, zgodnie z opisywanym tu modelem, mniejsze zaangażowanie w sprawy rówieśników. Opisany fakt można, jak się wydaje, tłumaczyć następująco. W obrazie własnej osoby u młodzieży wysoce uzdolnionej odgrywają wielką rolę przeświadczenia dotyczące własnego talentu i związanej z tym własnej wyjątkowości. Można domniemywać, że w wychowaniu tych dzieci kładziono znaczny nacisk na ich szczególne zdolności — już sam fakt skierowania do odrębnej szkoły akcentował ich odrębność od innych. W związku z tym wzrastała rozpiętość między wyobrażeniami na swój własny temat a wyobrażeniami dotyczącymi rówieśników, co w konsekwencji doprowadziło do zwiększenia dystansu psychologicznego „ja—inni”.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!