Ogólne uwagi o zachowaniu prospołecznym

Sytuacja, w której jeden człowiek pomaga drugiemu, stanowi częsty przedmiot refleksji filozoficznej, socjologicznej, moralnej, a także psychologicznej. Dość powszechnie traktuje się gotowość do działania na rzecz drugiego człowieka jako coś pożądanego, jako jeden z celów wychowania społecznego dzieci, jako ważny element życia grupowego. W wychowaniu rodzinnym często dążymy do tego, aby wychować dziecko prospołecznie; nalegamy, aby dało drugiemu dziecku pobawić się swoją zabawką; aby dzieliło się z innymi słodyczami; aby ustępowało miejsca ludziom starszym; aby opiekowało się młodszymi. Również w społecznych instytucjach wychowujących kładzie się nacisk na to, aby wykształcić u wychowanków gotowość do pomagania innym. Często przybiera to nawet postać swoistych „przepisów roli” („harcerz pomaga słabszym”). Od pewnego czasu problem zachowań pomocnych budzi wzrastające zainteresowanie  wśród psychologów. Przeprowadzono ogromną ilość badań; sformułowano szereg koncepcji wyjaśniających mechanizmy i warunki zachowań prospołecznych. Jednakże głębsza analiza istniejących danych skłania do przypuszczenia, że pomaganie innym ludziom jest zjawiskiem bardzo złożonym, wielopostaciowym, występującym w różnych warunkach, u różnych ludzi, w różnym nasileniu i w różnej formie.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!