Interesy innych

Po drugie, okazuje się, że człowiek uwzględnia interesy innych także wtedy, gdy nie odczuwa do nich sympatii. Co więcej, czasami sam fakt konieczności zrobienia czegoś dla kogoś może obniżać sympatię doń, ale nie zmniejsza wysiłku na jego rzecz. Wygląda na to, że reakcja emocjonalna, którą określamy jako sympatię, może zmieniać się w zależności od rozmaitych czynników, nie wpływając na zmianę gotowości do liczenia się z cudzymi potrzebami. Dlatego sympatia nie może nam wytłumaczyć wielu zjawisk, które w zakresie kontroli nad agresją obserwujemy. W konkluzji powiemy, że Struktura Ja, którą poprzednio przedstawialiśmy jako mechanizm zdolny do generowania agresywnej motywacji, jest jednocześnie zdolna do generowania „sil” motywację taką hamujących. Analiza ta pokazywała równocześnie granice skuteczności tego mechanizmu: działa on tym słabiej, im większy jest psychologiczny dystans osoby, w stosunku do której agresja powstała. Ale w osobowości człowieka znaleźć można jeszcze inne źródła hamowania agresji, wiążące się z własnościami i organizacją Sieci Wartości.

error: Content is protected !!