Inny od świata

Po pierwsze, wyodrębnienie Struktury Ja staje się podstawą określenia samego siebie zdania sobie sprawy ze swej odrębności od otoczenia, w tym też od innych ludzi, innymi słowy — staje się podstawą poczucia własnej tożsamości. Utrzymanie własnej tożsamości jest dla’ ludzi sprawą bardzo ważną, toteż troszczą się o to, by zachować pewien stopień własnej odrębności, a także podejmują takie działania, które zapewniają „zgodność z samym sobą”. Ludzie zdają sobie na ogół sprawę z tego, że pewne czynności są dla nich obce, niezgodne z własnym „ja”, natomiast inne — im właściwe. Dotyczy to sposobu ubierania się (np. ogromna większość mężczyzn włożenie kobiecego stroju odczuwa jako sprzeczne z własnym „ja” i odpychające), sposobu mówienia, form kontaktów nawiązywanych z innymi ludźmi, typu podejmowanych działań itp. W niektórych okolicznościach potrzeba potwierdzenia własnej tożsamości zaostrza się, w innych — powstaje tendencja do „stopienia się” z innymi. Ta pierwsza potrzeba rośnie przede wszystkim wtedy, gdy człowiek, znalazłszy się w obcym otoczeniu, zaczyna sią obawiać, że całkowicie utraci własną indywidualność, że zostanie „wchłonięty” przez obce środowisko. Chęć ustrzeżenia się przed „wchłonięciem” zapewne powoduje, że ludzie w obcym kraju odczuwają niekiedy intensywniej niż zwykle narodową przynależność i pragną w jakiś sposób dać jej wyraz. Natomiast w sytuacji znacznego zagrożenia grupa ludzi mających coś wspólnego ze sobą może dążyć do „zatopienia się” w większości. W wielu sytuacjach głównym problemem jest wyodrębnienie własnego „ja” i ustabilizowanie własnej tożsamości, co stwarza zapotrzebowanie na informacje potwierdzające tę tożsamość i pozwalające odróżnić siebie od drugich.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!