Chora klasa

Kolejny przykład: te same dziewczynki dowiadują się, że ich koleżanka z klasy jest bardzo chora. Obie znoszą jej lalki i książki, zastanawiając się tylko nad tym, czy sprawi jej to przyjemność. Jest im bardzo żal chorej koleżanki. We wszystkich tych sytuacjach mamy do czynienia z pomaganiem lub gotowością do pomocy. Czy jednak opisane zachowania są psychologicznie identyczne? Łatwo zauważyć, że rzeczywiste motywy postępowania były w każdym przypadku odmienne. Różnorodność ludzkich motywacji w fasadowo podobnych czynnościach pomocnych znajduje swoje odbicie w różnorodności teorii wyjaśniających ich mechanizmy. „Jak pomogę, to coś z tego będą mial”. Jednym z popularnych sposobów wyjaśniania jest teoria wymiany kar i nagród amerykańskiego psychologa George’a Homansa. Zakłada ona, że jeśli człowiek przejawia zachowanie altrui- styczne, to oznacza, że oczekuje za nie jakichś nagród; np. wspomniana Kasia spodziewa się, że jeśli pożyczy koleżance stalówkę, to dzieci wybiorą ją do pełnienia atrakcyjnej funkcji karmicielki rybek. Straci więc stalówkę, ale uzyska coś dużo dla niej cenniejszego. Nastąpi więc wymiana — w zamian za jakiś określony koszt dziecko spodziewa się zysku. Idea wymiany, bilansu zysków i strat jako czynnika regulującego zachowanie interpersonalne, jest podstawową myślą teorii Homansa. Zgodnie z tą ideą ludzie pomagają innym, gdyż spo dziewają się za to jakichś nagród: podziękowania, aprobaty społecznej, zysków materialnych.

error: Content is protected !!