System homogeniczny i komplementarny

Zdaniem niektórych teoretyków i praktyków wychowania resocjalizującego, każdy wychowanek powinien być poddany oddziaływaniom wychowawczym dostosowanym do stanu jego osobowości. Jednak ani system dyscyplinarno-izolacyjny, ani progresywny, socjopedagogiczny czy indywidualny nie mogą same rozwiązać problemu resocjalizacji tak wielkiej różnorodności przypadków, jakie spotykamy wśród młodzieży społecznie wykolejonej Przyjęcie takiego założenia skłaniało wielu organizatorów do tworzenia zakładów resocjalizujących młodzież, których funkcje wychowawcze byłyby wyznaczone wynikami odpowiednio zorganizowanych poczynań diagnostyczno-selekcyjnych, decydujących w każdym przypadku o doborze właściwego rodzaju oddziaływań resocjalizujących.
W rezultacie tych zamierzeń powstały zakłady, w których resocjalizacyjna praca wychowawcza opiera się na swoiście organizowanych i traktowanych grupach wychowawczych. Młodzież, przyjętą to tego typu zakładu, kieruje się na podstawie rozpoznania diagnostycznego do tzw. homogenicznych grup wychowawczych, tj. grup skupiających wychowanków o zbliżonym stopniu wykolejenia i podobnym stanie osobowości. Następnie stosuje się oddziaływania najbardziej adekwatne do danej odmiany wykolejenia społecznego. Na przykład w stosunku do młodzieży neurotycznej stosuje się oddziaływania zbliżone do zalecanych przez system indywidualny; w stosunku do młodzieży przejawiającej wyraźnie nasilone tendencje psychopatyczne eksponuje się kary i nagrody wychowawcze, natomiast w stosunku do wychowanków, których wykolejenie wiąże się z antagonistyczno-destruktywnym uspołecznieniem i przynależnością do środowisk przestępczych, stosuje się oddziaływania podobne do tych, które proponuje system socjopedagogiczny.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!