Socjalizacja jako zmiany procesów 1 układów psychicznej regulacji czynności

Można powiedzieć, że zarówno te cechy czynności, które określamy jako cechy wykonania, jak i te cechy czynności, które określamy jako cechy ustosunkowania, występują jako zewnętrzne konsekwencje określonych procesów wewnętrznych, to jest obserwowalnych jedynie dzięki manifestacjom dostrzeganym przez ludzi, stanowiących społeczne otoczenie podmiotu owych procesów. Chodzi tu o procesy wewnętrzne, które nazywamy procesami psychicznej regulacji czynności. Procesy te bywają ujmowane dwojako: bądź jako procesy operacyjne, bądź jako procesy motywacyjne. W przypadku akcentowania operacyjnego aspektu procesów psychicznych na plan pierwszy wysuwają się procesy psychiczne decydujące o wykonawczych walorach czynności. Mamy tu na myśli procesy: orientacji (np. widzenia, słyszenia), intelektualne (np. zapamiętywania, wyobrażania, pojmowania, rozwiązywania problemów) i wykonawcze (np. aktywności werbalnej, aktywności psychomotorycznej). W przypadku akcentowania motywacyjnego aspektu procesów psychicznych na plan pierwszy wysuwają się procesy: emocjonalno-popędowe (przeżywanie napięcia w wyniku bodźców ze strony samego organizmu, przeżycie mobilizacji energetycznej organizującej bądź dezorganizującej czynności, skłaniającej do takiej lub innej formy zbliżania się lub unikania), emocjonalno-pobudzeniowe (przeżycie napięcia w wyniku bodźców ze strony otoczenia i związane z tym przeżycie mobilizacji energetycznej) i emocjonalno-gratyfikacyjne (zadowolenie lub niezadowolenie związane ze spadkiem napięcia i zadowolenie związane ze wzrostem napięcia). Rodzaj i poziom procesów operacyjnych decyduje o rodzaju i poziomie wykonania cechującego czynności. Rodzaj i poziom procesów motywacyjnych wpływa na rodzaj i poziom ustosunkowania.

error: Content is protected !!