Schemat 3

Od spontaniczności (działania wyrażającego własne zainteresowania i możliwości) do konformizmu (ulegania aktualnej presji otoczenia społecznego), a następnie do prospołecznej autonomii (respektowania istotnych interesów uznanych zbiorowości społecznych zgodnie z własnymi na-  stawieniami emocjonalnymi i nastawieniami poznawczymi: orientacyjnymi i intelektualnymi oraz wywołanymi przez nie motywacjami i ustosunkowaniami); od integracji na niskim poziomie (podporządkowania dążeń celom nadrzędnym przyjętym i uznawanym dogmatycznie, bezkrytycznie) do dezyntegracji pozytywnej (odrzucenia celów integrujących na niskim poziomie i krytycznej oceny znanych wzorów integracji i indywidualnych rozwiązań w tym zakresie), a następnie do integracji na wysokim poziomie (samodzielnie i w oparciu o stale rozwijany system wyjaśniania i wartościowania świata, dobieranie i korygowanie układu celów nadrzędnie kontrolujących i hierarchizujących dążenia życiowe). Nawiązując do przedstawionego wyżej systemu konstrukcyjnych i dynamicznych celów wychowawczych, można by ów system nazwać systemem celów wychowawczych, których realizacja przyczynia się do homeostazy charakterystycznej dla człowieka zdolnego i skłonnego tu i teraz realizować socjalistyczny ideał społeczny.

error: Content is protected !!