Resocjalizacją nazywamy socjalizację redukcyjną

Socjalizacja jest tym bardziej socjalizacją reedukacyjną, im bardzie w strukturze procesów uczenia się uczenie się reedukacyjne decyduje o przysposobieniu się do pełnienia określonych ról społecznych i uczestniczeniu w określonych systemach społecznych. Eliminowanie rezultatów wykolejającego uczenia się nie wyczerpuje treści procesu socjalizacji osób wykolejonych społecznie. Chodzi tu także o wzbogacenie internalizacji wzorów aktywności, gdyż młodzież wykolejona społecznie jest z reguły zaniedbana zarówno w zakresie nauki szkolnej, jak i w zakresie tzw. kultury życia codziennego oraz higieny osobistej. Niemniej ważną funkcją oddziaływań socjalizujących jest ich wpływ jako czynnika dojrzewania emocjonalnego. Dojrzewanie emocjonalne niezbędne dla takiego stanu psychicznej regulacji, który warunkuje zakres i tempo procesu socjalizacji, zależy od odpowiedniego rozwoju systemu nerwowego i endokrynologicznego. Funkcjonowanie bowiem tych systemów decyduje o regulacyjnym wpływie nastawień stanowiących składniki postaw. I tak np. nastawienia emocjonalne, decydujące o ustosunkowaniach cechujących czynności istotne w pełnieniu roli społecznej, są rezultatem rozwoju ośrodków korowych, zwłaszcza położonych w płatach korowych. Nastawienia te są także efektem harmonijnego wydzielania produktów gruczołów dokrewnych, a szczególnie adrenaliny. Jest przy tym ważne, że dojrzewanie emocjonalne stanowi nie tylko rezultat rozwoju biologicznego, ale i uczenia się. Uczenie się może nie tylko przyspieszać i ukierunkowywać rozwój człowieka. Może ono także eliminować dyspozycje psychiczne, które hamują rozwój postulowany. Jest w stanie kompensować defekty rozwoju tam, gdzie inne niż kompensujące oddziaływanie nie jest możliwe.

error: Content is protected !!