Przyjmując, że socjalizacja jest procesem przysposabiania do życia aktywnego w społeczeństwie

Musimy brać pod uwagę nie tylko istnienie, ale i rozwój szerszych struktur społecznych, czyli społeczeństwa traktowanego jako zbiorowość państwowa, narodowa, jako wspólnota światopoglądowa i kulturowa, czy jako jedność społeczna, określona wspólnotą klasowych interesów. O jaki tu rozwój chodzi? Otóż, uogólniając wypowiedzi różnych autorów, M. F. Wiedienow i W. I. Kremianski dochodzą do wniosku, że doskonalenie systemów, czyli tendencję rozwojową postępową (stanowiącą przeciwieństwo tendencji rozwojowej wstecznej), można przedstawić jako proces przekształcania się systemu prostszego w bardziej złożony, a niżej zorganizowanego w wyżej zorganizowany. Niewątpliwie w każdym społeczeństwie postępowym niezbędne są procesy socjalizacji, które polegają na wpajaniu pewnego systemu ujednolicających wzorów aktywności, to jest wzorców i norm wykonania i ustosunkowania, gdyż bez upowszechniania się tego rodzaju wzorów jakikolwiek ład społeczny nie byłby możliwy. Z drugiej jednak strony, w każdym społeczeństwie postępowym jest zapotrzebowanie na czynności nowatorskie w dziedzinie poznawczej, artystycznej, moralnej i ideologicznej oraz na aktywność decydującą o rozwoju gospodarczym. Mówiąc inaczej w każdym społeczeństwie potrzebni są ludzie, których czynności odznaczają się wykonaniem i ustosunkowaniem powodującym dominację wytwarzania i konsumowania nowych i oryginalnych wartości kulturowych nad wytwarzaniem i konsumowaniem według zastanych i powtarzanych wzorców.

error: Content is protected !!