Proces wykolejania się społecznego w znacznej mierze zależy od swoistych procesów uczenia się

Proces uczenia się można rozpatrywać np. jako swoiste zmiany fizjologiczne w mózgu określone w terminologii zaproponowanej przez I. P. Pawłowa. Zdaniem tego badacza, różne rodzaje wytworzonych nawyków są to psychiczne konsekwencje zmian zachodzących w mózgu, a zmiany te można określić jako łańcuch odruchów warunkowych. Uczenie się, zwłaszcza u organizmów wyżej zorganizowanych, jest jednak czymś więcej niż nabywaniem odruchów warunkowych, jest ono także, jak to stwierdza E. C. Tolman, uczeniem się reagowania na znaki (sygnały), czyli na bodźce symboliczne, to jest obiekty lub zdarzenia informujące, co do czego prowadzi i jaka jest tego wartość. Konieczne jest więc rozpatrywanie uczenia się także jako nabywania nastawień (oczekiwań). Nie tylko nastawienia poznawcze (orientacyjne i intelektualne), ale i nastawienia emocjonalne ujmujemy, w ostatecznym etapie ich kształtowania się, jako produkt uczenia się. Tak zatem również przyswajanie postaw, czyli dyspozycji do określonych ustosunkowań oraz ich integracja wiążą się ściśle z procesem uczenia się.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!