PREZENTACJA SYNTETYCZNA RZECZYWISTOŚCI WYCHOWAWCZEJ

Dotychczas zajmowaliśmy się prezentacją analityczną rzeczywistości wychowawczej, a więc omawialiśmy: obiekty i fakty wychowawcze oraz kształtowanie warunków umożliwiających, ułatwiających czy doskonalących procesy wychowawcze. Omawialiśmy więc ciągi faktów wychowawczych, to jest zdarzenia ukierunkowane na postulowane zmiany obiektów wychowawczych. Teraz omówimy rzeczywistość wychowawczą syntetycznie, a więc jako obiekty i fakty składające się na układ wychowawczy, czyli system wychowawczego sterowania społecznego. Każdy układ wychowawczy, podobnie jak i każdy inny rodzaj układu, jest to twór określony co do struktury. Równocześnie przyjmujemy, że struktura jest rozmieszczeniem elementów materialnych (obiektów) zdolnych i skłonnych do komunikowania pobudzającego do wydatkowania energii, dzięki której następuje funkcjonalnie doniosła kooperacja między elementami układu. Mówiąc więc o takiej kooperacji mamy na myśli fakty stanowiące funkcje systemu, czyli stany i zmiany będące dziełem podmiotów czynności składających się na owe fakty. Niewątpliwie nie wszystko, co dzieje się w ramach danego układu wychowawczego może być uznane za zdarzenie funkcjonalne, nie wszystko bowiem przyczynia się do realizacji zadań, dla której powołano do życia ów układ. Niejednokrotnie dochodzi do zdarzeń, które utrudniają daną realizację. I tak np. nauczyciel, demonstrując swoją ignorancję, powoduje obniżenie swego autorytetu, zmniejsza znaczenie efektywności podmiotowych czynności wychowawczych, a więc jest sprawcą zdarzenia dysfunkcjonalnego. Niejednokrotnie zachodzą zdarzenia, które są dysfunkcjami wobec jednego układu, ponieważ są funkcjonalne wobec drugiego.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!