Podstawową cechą tego typu socjalizacji jest:

Kształtowanie ustosunkowania będącego rezultatem wpajania wzorów, określonych jako wzory postaw społecznych, oraz kształtowanie wykonania będącego rezultatem wpajania wzorów, określanych jako wzory procedury technik i metod), inspirujących samodzielne i twórcze rozwiązywanie i formułowanie problemów. Wspomniane wzory postaw społecznych to wzory na tyle ogólne, że można je respektować w różnych sytuacjach i na tyle otwarte, że można je nadal wzbogacać i korygować (np.: humanizm, prawda, patriotyzm, internacjonalizm, demokracja, socjalizm). Wspomniane wzory procedury, to np. wzory analizy systemowej czy podejmowania decyzji. Tak więc każda socjalizacja sprowadza się ostatecznie do procesów inspirowania określonych czynności zgodnych z ogólnymi kategoriami (wzorami). Zakłada to, rzecz jasna, oddziaływanie na swoiste procesy wewnętrzne regulujące czynnościową aktywność człowieka.

error: Content is protected !!