Nawiązując do doświadczeń charakterystycznych dla uczenia

Powiemy, że nagrodą nazywamy zdarzenie budzące zadowolenie, bo redukujące napięcie (naruszenie równowagi energetycznej) związane z niezaspokojeniem potrzeb, natomiast karą nazywamy zdarzenie budzące niezadowolenie, bo powodujące wzrost napięcia i niezaspokojenie potrzeb. Niewątpliwie człowiek może być karany lub nagradzany nie tylko wskutek świadomego oddziaływania np. wychowawcy reagującego karą lub nagrodą na zachowanie osoby wychowywanej (kary i nagrody dyscyplinujące). Człowiek może być karany lub nagradzany poprzez sam fakt, że jego zachowanie wywołuje czasem nieprzewidziane następstwa, mające dlań określoną wartość (kary i nagrody naturalne). Karą będzie więc zarówno dotknięcie się przez dziecko gorącego żelazka, dzięki czemu dziecko uczy się, by na przyszłość unikać takich reakcji, jak i uderzenie, które wymierzyła mu matka za to, że wdrapało się na parapet otwartego okna. Nagrodą będzie zarówno osobiste zadowolenie wychowanka (zatrudnionego w warsztatach zakładu poprawczego) wywołane udanym ruchem roboczym powtarzanym jako przekazany mu wzór aktywności, jak i otrzymanie przez tegoż wychowanka pochwały czy nagrody za wydajną pracę.

error: Content is protected !!