Fakty wychowawcze

Dotychczas mówiliśmy o rzeczywistości wychowawczej ujmując ją od strony obiektów, teraz poświęćmy chwilę uwagi rzeczywistości wychowawczej traktowanej jako kompleksy zdarzeń, czyli jako fakty wychowawcze. Sądzimy, iż względnie trwałe i doniosłe społecznie zmiany w psychice osoby będącej przedmiotem czynności wychowawcy dokonują się tylko wówczas, gdy w ich rezultacie osoba wychowywana wykonuje odpowiednie czynności. Chcąc się nauczyć np. jazdy na łyżwach trzeba nie tylko coś wiedzieć o niej, ale i próbować jeździć na łyżwach. Jeżeli wychowawca chce wychować osobę zdolną i skłonną do konstruktywnego współdziałania w samorządnym zespole, musi jej takie współdziałanie umożliwić. Fakty wychowawcze zachodzą więc wówczas, gdy czynności osób wychowujących względnie trwale oddziaływają na tę sferę psychiczną osób wychowywanych, na te procesy regulacji psychicznych, od których zależą czynności wychowanka. Z ustaleń tych wynika, iż po to, aby zaistniały fakty wychowawcze, muszą zachodzić zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe czynności wychowawcze, a obie te czynności są tym bardziej czynnościami wychowującymi, im bardziej aktywizują osobę wychowywaną.

error: Content is protected !!