Do kategorii przedmiotów potrzebnych zaliczymy przedmioty bardzo rozmaite

Zbiorem przedmiotów potrzebnych będzie więc zarówno np. żywność czy mieszkanie, jak i np. otoczenie zapewniające bezpieczeństwo osobiste czy umożliwiające relaks lub aktywność spontaniczną i twórczą. Zbiorem przedmiotów potrzebnych będzie również grupa społeczna zapewniająca swym członkom uznanie społeczne. Zbiorem takich przedmiotów będzie także np. układ społeczny, dzięki któremu człowiek może wyrazić swoje uczucia bezinteresownej życzliwości i sam być obdarzany takimi uczuciami. Funkcjonowanie człowieka zależy więc od bardzo wielu różniących się między sobą warunków. Działalność opiekuńcza polega właśnie na stworzeniu warunków do zaspokojenia potrzeb. Równocześnie mamy tu do czynienia z działalnością, której podmiot przyjmuje niejako odpowiedzialność za podopiecznego. Tak zatem opieka różni się od świadczeń doraźnych, np. takich, z jakimi mamy do czynienia w sytuacjach wymagających akcji ratowniczej, niezbędnej na skutek wypadku losowego, klęski żywiołowej, nagłego zagrożenia. Tak rozumiana działalność opiekuńcza stanowi istotną funkcję wewnętrzno-wynikową każdego bardziej rozwiniętego instytucjonalnego układu wychowawczego. Badania nad wykolejeniem społecznym młodzieży, prowadzone w różnych krajach znajdujących się na podobnym poziomie rozwoju cywilizacyjnego, wykazują bowiem, iż u podłoża wykolejenia przestępczego tkwi bardzo często niezaspokojenie niektórych potrzeb i specyficzna kanalizacja takich potrzeb, jak: potrzeba nowych doświadczeń, potrzeba bezpieczeństwa, potrzeba uznania i potrzeba wzajemnej emocjonalnej zależności (miłości), oraz równocześnie osłabienie sił dynamicznych, skłaniających do samo urzeczywistnienia poprzez twórczość jednoczącą ze światem społecznym. Oczywiście, nie dotyczy to wszystkich wykolejających się, np. osób niezdolnych zupełnie do przeżywania potrzeby wzajemnej emocjonalnej zależności (psychopatów), ale z pewnością nie stanowią oni większości. Spotyka się także nieletnich, których potrzeby wiscerogenne nie są wystarczająco zaspokajane, ale i oni do większości się nie zaliczają. Natomiast ogromna większość to młodzież, której stan rodzinny jest na tyle niezadowalający, że trudno tu mówić o zapewniającymi rozwój zaspokajaniu potrzeb psychogennych i socjogennych. Odbija się to szkodliwie nie tylko na edukacji szkolnej, ale uniemożliwia dziecku kształcący kontakt z członkami rodziny. Wiele badań ukazuje jako przyczynę stan egzystencji rodzinnej i warunków rozwoju osobowości nieletnich, o których tu mowa.

error: Content is protected !!