Cele statyczne i dynamiczne

Cele wychowawcze, oznaczając postulowane cechy osobowości, czyli określone jej wzorce, zbliżają nas do uznanego ideału tylko wówczas, gdy są to cele dynamiczne, których pochodną są i będą w przyszłości cele statyczne, określające coraz to inne rodzaje i poziomy osiągnięć.
Jeżeli np. postulujemy wprowadzenie do określonej szkoły nauczania programowego, albo nauczenie uczniów, należących do określonej klasy szkolnej, tabliczki mnożenia, czy wyeliminowanie z populacji młodzieży, zamieszkującej w określonym internacie szkoły zawodowej, nadużywania alkoholu (przekraczanie progu trzeźwości) lub używania środków narkotyzujących, wówczas postulujemy realizacje celów statycznych. Jeżeli natomiast postulujemy w stosunku do wychowanków zakładu wychowawczego czy poprawczego lub młodocianych podsądnych, przebywających w zakładzie karnym, progresywny postęp ich aktywności szkolnej czy pracowniczej albo przystosowanie ich zajęć i warunków mieszkalnych w sposób maksymalnie korzystny dla organizmu i osobowości człowieka, postulujemy realizację określonych celów dynamicznych. Nie ma tu bowiem żadnego, ustalonego jako ostateczny punkt dojścia, postulowanego stanu rzeczy i przedstawia się jedynie kierunek działania jako kierunek postulowany. Postulując kierunek działania, nie możemy jednak pozostawać bez odpowiedniego ustalenia, które pozwala nam opracowywać plan działań wykonawczych i ich kontrolowanie. Jednakże w tym przypadku rezultatem postulowania, wskazującego na cel ostateczny, nie jest stan osiągalny, ale coraz bardziej osiągalny.

error: Content is protected !!