Cele konstrukcyjne i destrukcyjne

Ustalając cele wychowawcze musimy owe cele nie tylko konfrontować z ideałem wychowawczym, ustalając cele statyczne jako „stany dojścia”, a cele dynamiczne jako „kierunki dojścia”. Musimy także konfrontować cele wychowawcze ze „stanem wyjścia”, to jest z zastanym stanem osobowości wychowywanego człowieka. Wyjściowy stan od którego rozpoczyna się proces wychowania pisze K. Sośnicki może być taki, że składniki w nim zawarte nie są zasadniczo sprzeczne z naszymi celami wychowania, ale możemy spotkać się z takim jego obrazem, który zawiera składniki wręcz przeciwne temu, co przez wychowanie pragniemy uzyskać. Stanowią one negatywne opory przeciwstawiające się właściwościom stanowiącym treść celu wychowania. Wychowanie wtenczas trudniejsze ma zadanie: ma ono nie tylko doprowadzić do pożądanych właściwości, ale także do anulacji wad i negatywnych stron człowieka” I tak właśnie przedstawia się sprawa celów wychowania resocjalizującego młodzież łamiącą normy współżycia społecznego ze względu na własny egoistyczny interes lub ze względu na interes małej grupy, z którą się solidaryzuje, czyli młodzież mniej lub bardziej wykolejoną społecznie. Tak zatem w programie, do którego nawiązuje metodyka wychowania resocjalizującego, obok wychowawczych celów konstrukcyjnych nie może zabraknąć odpowiednich wychowawczych celów destrukcyjnych, decydujących o realizacji stanowiącej istotny warunek osiągania tych pierwszych.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!