Biorąc pod uwagę aktywność człowieka wyrażającą jego autonomiczną indywidualność

Możemy, między innymi, wyróżnić aktywność osoby, która stwarza nowe wartości estetyczne (twórczość artystyczna), czy też takiej, która odkrywa właściwości i prawidłowości świata (twórczość naukowa), lub takiej, która korzystając z doświadczeń społecznych (nauka i osiągnięcie techniki) i z własnych stwarza nowe dzieła (racjonalizacje i wynalazki) stanowiące przy tym korzystne dla określonej zbiorowości rozwiązania problemów techniki materialnej (twórczość techniczna). Twórczość związana z odpowiednio ekspansywnym uspołecznieniem stanowi zasadnicze przeciwieństwo aktywności charakterystycznej dla osób mniej lub bardziej wykolejonych społecznie. Jak bowiem powiada W. F. Vaughan, większość ludzi jest twórcami, w mniejszym lub większym stopniu, i właśnie dlatego czuje się związana niejako osobiście ze społeczeństwem i kulturą, w której ma swój, choćby niewielki, udział. A twórcą człowiek jest tym bardziej, im bardziej potrafi być sprawcą dzieł nowych, ze względu na swe dotychczasowe doświadczenia; a przy tym dzieł, które, nie będąc odtworzeniem dzieł dokonanych według wzorów uprzednio mu wpojonych, są adekwatne do rzeczywistości i zmieniają ją w sposób ważki dla innych ludzi. Chodzi tu więc o wyrażającą indywidualność człowieka aktywność samodzielną, której wytwory wywierają wpływ na społeczeństwo i kulturę i przeważnie oceniane są, prędzej czy później, jako społecznie wartościowe. Oczywiście, stopień tej oceny może być rozmaity. Albowiem twórczość i jej wytwory stanowią kontinuum, na którego jednym krańcu znajdują się dzieła genialne, na drugim zaś samodzielne rozwiązywanie problemów o niewielkim lub tylko partykularnym znaczeniu społecznym.

Cześć, mam na imię Andrzej i witam Cię na moim blogu! Znajdziesz tu wiele ciekawych wpisów na temat rodziny, życia społeczeństwa a także wiele innych! Polecam!
error: Content is protected !!